Uyanmalar

Mavi haritaların kayıp odalarına

Tarihe bakan şiirler düştü

Gözümün yaşında ışıldadı çocukluğum

Çöle beyaz kül yağıyordu

Geceye hece

Dokunduğum kelimeler

Kimin sessizliğindeydi bilmem

Çıplak ve bulanık sükut

Çözülürdü geceye bakmaların teninde

Serçeler türküler söylerken

Suya inerdi vakit

Gümüşünde derin uyku

Şimdi buradayım

Kendimi kendi sesimle büyüten

Dağlanmış bir nemde

Bildiklerim kadar unuttuklarım

Ki,

Kulaklarıma ıslık çalınsa

Çoğalır parçalar

İçinde saklı kıyamet

Rüzgâr şerbetiyle yakalar boşlukları

Okundukça

Gürültüsü büyüyen gövde de

Tarihin arasındayım

Sesime uyanan uykular

Gelin

Düş diliyle

Biraz da sizi seveyim

Anısı kurumayan dünlerin

Ağaçlı yollarında

Karanfil kokusu

Ahh

Aynı gölgelerin

Korunaklı yalnızlığı

Onca yeşil düşerken avuçlarımıza

Birşey var aramızda