Uzaklardayım
Sen varsın aklımda
Demli çayın tadı gibi
Her yudumda
İçime çektikçe burukluğumu
Aklıma geldi yine
Unutamıyorum yokluğunu
Bitti dedikçe
Yeniden tırmalayan sessiz avazıyla aşkın
Göğsümde dayanılmaz sancılar oldu
Varlığın
Ve yokluğundaki yeisler
Ve kanadı kırık
Bir sevda masalı kaldı aklımın her zerresinde
Kabaran bir deniz gibiydin
Bana gelirken
Şimdi çok uzaklardan
Dalgaların ses versin
Martı çığlıklarında
Gitme dediğim limanlardasın artık
O sahilleri öper dudakların
Ve
Ben
Yokum
Mekanım olan
iki dudak arası mesafede
Seni beklediğim karanlık rıhtımlarda
Çok uzaklardayım
İçime hapsettim gökkuşağının renklerini
Ve yaşadığım yedi renkli baharımdan
Sana beyaz mendil sallıyorum
Güneşi görünce
Yağmuru unutan sen geleceksin aklıma
Fersah, fersah uzaklardan
Ben olmayacağım artık sahillerinde
Kim bilir
Uğrarsan seni beklediğim yere
Yazdığım şiirler görünecek gözlerine
Hırçın dalgalar silip süpürmediyse eğer
Ezildikçe çoğalan kum tanelerinde...