Ve Kimbilir

Dar bir dünyanın katiliydi ellerim

siman koca bir dünya

ne de yakışmıştı sana aşk nasıl da yer etmişti dünyama

her gecenin ardı seher

ahaliye doğan güneş doğuyordu bana da...

sürgün dertlerimi perdelemişti sırıtan dişlerim

gülüşün adı bendim ve nemrut yüzlere gülerdim

bundan böyle olmayacak belki de

hadi

gülmediğin kadar gül diyen dürtülerim

her canlı bir kez doğup ölürken, kimbilir daha kaç kez öleceğim

ölümü hiçmi hiç sevmedim..

vaktin azap saati ,saatin bir yaşama ihaneti

şimdiler de göğüs kafesimin daralma saatleri..

çarmağın bir ucunda ben, diğer ucunda yine ben

güçsüz kaldı ellerim...

senden öncede sevmezdim yaşamı hiç sevemedim..

neyse

kimseye yok şikayetim feleğin çemberinden kimbilir daha nasıl geçeceğim...