Venüs

masum bir çocuk uykusu gibi görünür bazen günahlar

su gibidir ateş kimi zaman

ateşsizliğe dayanamazsın

aşk günah olmadı hiçbir zaman bizim yüreklerimizde

ama hep yandık bir günah işlercesine

ve yandıkça

susadık ateşe

küçük bir damlanın masum bir yürekten damlaması gibiydi zaman

kimi zaman acı verirdi geçerken

kimi zaman temizlerdi yüreği, serinletirdi

sevmek de küçük bir gözyaşı damlasıydı yürekte

kimi zaman acı verdi

kimi zaman serinletti

ve zaman geçtikçe yüceldi kimisi

şimdi ay koca bir zamandan kalma bu gece

görünmemekte ısrarcı

içimde aşktan kalma bir ılıntı

sevgiyle karışık bir tuzlu gözyaşı damlacığı

gibi akarken yürekten

coşarcasına bir mutluluk peşinde

aranmakta yürek

ne demiştik

bana

-seni gerek-

(önceden en parlak yıldızı sendin göğün

artık bir venüsümüz var)

şimdi korkarım zaman biçare geçerken

gönül ateşlere alışıkken bir zamandan kalma

durmaz bu ılıntıyla

keşke demek kalır senden bu yana bana

keşke sen olaydın...

masum bir uykudan uyandırırcasına

gönlünün denizine çağır beni

ben bu kendi kendine mutluluk serüveninde

bu dehlizde kaybolmadan

gel uyandır

(yoksa venüs derin uykularda boğacak beni)