Yan Rolde Yanlış Rolde
/zamanın durduğu mehtaplı bir gecede dağıtılmış bütün roller
siyah üstünde isimsiz bir nokta kadar
kiminle oynarsan oyna
...yan rollerde de hep ben
-çünkü seni ezbere biliyorum-/
gecenin en kederli vaktinde
taş kadar kör bir nefs'e
dublaj yapan tanrının sesiyle çıkıyor aşk
üstelik git mevsimi yağmurları altında
soyuyordu ağzıyla
tüm yalanları ezbere bilir gibi
alkışlayanı bol dünyanın
oynayan tek arsızı
/başrol bu sakın kaçırma/
duruşu kaygandı namusun
üzerinde sevişilmiş masumiyetin
araF alfabesi ile yazılmış günahıyla doğuyordu aşk
sıradan
ve bir o kadar da karmaşık cümlelerle peş peşe
peşinde nafile bakışların kol gezdiği akşamları kıskanarak
karşısında kezlerce karartılan bir kalbin
tekrarı mümkün olmayan farzıyla
/çok kolay...sadece seviyormuş gibi yapacaksın/
tinde acılar sahne sırasını beklerken
yaşamak kadardı aslında hiçbir şey
ağaçlara asılmak gibiydi aşk
ya da dallarında tomurcuklanmış umudun
öpülmemiş bir dudağın
kesilmemiş bileklerde filizlenmesi gibi
ipini koparan bilinmezin gerçeği bu
bilmek kimin işine gelir ki...!
/rahat ol...başla ve bitir...oyna gitsin/
adındaki besmele ile başlar ayrılık
ilk adımla bitince gün
ilk olanı bitince ağlar aşk
içinde durmadan ertelediğin replikleri sonunda unutarak
yol çantaları hazırlar durmadan
bir şarkıyla hatırladığın her şey eski
yeni ne varsa
beklenmedik anlarda
/sakın unutma...başrolünde değilsen, seni kimse hatırlamaz/
alicengizoyunu
(...bana verdiklerinle yetinmediğim için,terk ederken beni; sana verdiklerimle hep kapalı gişe oynuyorsun...zaten aşk bu değil mi...)