Yenilgi

Bir şiir yaktım yüreğimin ayazına

Damağımda hayatın telvesinin kekremsi tadı

Söylenmedik kelimeler kuruyor

Geç kalınmışlığın dudaklarında

Şiirime hüzün libasını giydiriyor yine Eylül

K/ana karışıyorken zehir zemberek karanlık

Bir kırlangıç vuruluyor göz kapaklarımda...

Avuçlarımda bin bir karmaşa

Anlıyorum ki bir heyelanmış hayat dedikleri

L/imansız gecenin karanlığından

Sabahın bakir eteklerine eliyor beni zaman

Bir bir d/üşüyor şiirimin mısraları

Öyle cilveliki günahlar

Yitip gidiyor Yusufluğum

Çalınınca rüyalar bile

Zaman ç/ağlayan bir keman sesi artık

Sonra...

Sonrası dinmeyen bir çocuk hıçkırığı