Yine Yağmur Yağıyordu Gözlerimde

Yine yağmur yağıyordu gözlerimde,

Sessizliğin ortasında, karanlık bir köşeydim ben.

Ulurken en korkuncundan saatler yalnızlığımla;

Takvimlerle dost, geceyle düşmandım ben.

Melekler kaderime ağlıyordu durmadan

Bu yanan yüreğimin ateşi bulunmaz hiçbir cehennemde.

Yıldızlar da şahittir, bakıyorlardı o an bana en tepeden

Masum bir öpücüktü, kondurmuştum güneşin leylak sarısı perçemine.

Yeşil, zümrüt yeşili erguvanlar:

Patikalardan inerken çıldırırcasına bağıran bendim

Sorun beyaz düşlere, kimindi o isyan eden haykırışlar

Cennette tahtına yaslanan o günahkâr insan bendim.

Çağırırken beni Anka kuşu dergâhına,

Eğildi tüm dağlar huzurumda.

Sürerken alnımı sevgilinin kıvrımlı tabutuna

Kavuştum bu âlemin o meşhur ab-ı hayatına.

Yârin dudağından akmaksa son isteğim,

Sevgi istemem, tek bir gülücük yeter bana;

Taşacaksa kirpiklerimden hüzün yüklü tomurcuklar:

Alın yazlar sizlerin olsun, kışlarımı geri verin bana...

Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Türk Dili Ve Edebiyatı Bölümü