Yoldakiler

Uzun bir yolun öyküsündeyiz...

İçimizde eriyor geleceğimizin ışıltıları

Eriyip eriyip büyüyor yeniden..

Gözlerimi sarıyor, gölgesi kendinden büyük bir dağın entarisi..

Dönüyor dönüyoruz, o dönüyor biz dönüyoruz,

Ellerimle siliyorum zirvelerin terini..

Ve sonra habire, geçmişimize yuvarlanıyoruz;

Yutmak isteyipte yutamadığımız kelamlar kaçıyor ordan burdan,

İlla ki şimdiye dek tutupta, birden koyverdiklerimiz.

Faydası yoksa olanı dillendirmenin,

Vazgeçip bir -kahkaha- atıyoruz olacak olanın yüzüne bile...

Aşkı biliyoruz; o, ben ve aşk aynı anda, aynı yerdeydik tanıştığımızda,

Sevda okul sıralarında büyüdü bizimle,

Şevkati biz doğurduk dokuz zahmet ile

Umudu kim koydu bilmem,

Kendimizi bildik bileli cebimizde..

Yol bitiyor, harfler uçuyor,

Uykusundan uyandı bir nokta,

Yeni bir öyküdür varılan yer,

Sen uyu yine, bize lazım üç nokta...