Yolun Hatırladığı

İnsan, En çok kaybolduğu yolları ezberliyor.

Çünkü yönünü şaşıran ayaklar,

İz bırakmayı öğreniyor.

Bir ağacın gölgesinde dinlendim bugün.

Dallar bana dedi ki:

“Rüzgâr, en çok dimdik duranları sınar.”

Sonra sustum.

Çünkü bazı cevaplar,

Yüksek sesle değil,

İçinde yankılanınca anlam kazanıyor.

Dün, yarını kıskanıyor.

Yarın ise bugüne yetişemiyor.

Zaman, kimseyi beklemiyor;

Ama herkes,

Bir gün geç kalmanın hikâyesini yaşıyor.

Şimdi anlıyorum…

Hayat, kazanmak için verilmiş bir yarış değil.

Bazen,

Kaybettiklerini onurla uğurlayabilenlerin

Sessiz zaferidir.

Ve eğer bir gün

Kendi gölgenden bile korkmayacak kadar güçlenirsen,

Bil ki artık

Yol seni değil,

Sen yolu değiştiriyorsundur.