Zaman

Yıldızlar yağıyordu üzerimize,

Biz o zamanlar küçüktük.

Vapurlar hep Karşıyaka'ya geçerdi.

Şehvetli ışıkları sahili aydınlatır,

Karanlığı üzerimizden silerdi.

Vakit te azdı,hüzünlerimiz de

Daha el kadardık

Üzülmezdik ama ağlardık.

Ne sonbaharlar bir aşkı anlatırdı

Ne de boş masalar eski dostları.

Yalnız sevişmeyi bilirdik biz

Kum saati kullanmadan oynardık,tüm oyunları

Akşamlar,ne de çabuk olurdu.

Her şey taş toprakken hani

Biz o zamanlar küçüktük,

Hani yalnız akrep ve yelkovan vardı saatlerde

Şimdi,zaman eksiltmiş düşlerimizi

Sıradanlıklarla örtülmüşüz.

Biz büyüdükçe,küçülmüş hayallerimiz

Küçücük şeylere gülemez olmuşuz.

Artık öldürün bizleri...