Zamanla Biz

bir araya gelemedik zamanla

kimi gün önünden giden atlılardık

kimi gün ardında yaya kaldık

gidemedik şöyle yan yana

onun dört mevsim sevgilisi vardı

bizim sevgilimiz yaşadığımız andı

ayarlayamadık saatleri zamanla

günler geçip gidiyordu yorgun bir telaşla

geceler geçmek bilmiyordu ıssızlığın koynunda

giremedik şöyle kol kola

onun sonsuzluğa uzanan ibresi vardı

bizim ibremiz durduğumuz mekândı

dallarında savrulduğumuz

hayat ağacına bağlanmış çaputlardık

bir dilektik tuttu birileri

kimimiz kabul olduk kimimiz olmadık

zamanla yazılan birer kitaptık

açıp okumaya zaman bulamadık