Zulmün Eli

Zamansız açarsa sevda çiçeğin

Çekersin sineye mahşere değin

Libası neylesin cefakar eğin

Feleğin elinde kaldıktan sonra

Bırakmaz yakanı zulümün eli

Suskundur bağrında sevginin dili

Bahtsız dünyasında öder bedeli

Gülmesin talihim öldükten sonra

Ağlama yaşına kıyamam diyen

Meğerse kendiymiş ömrümü yiyen

Çaktırmadan yontar mütamadiyen

Yumuşak yüzünü bulduktan sonra

Aliye kendiyle barışık yaşar

İnsanın insan'a zulmüne şaşar

Dere de boğulur umman da taşar

Boğazına kadar dolduktan sonra