Hava Çok Soğuk

Apartmandan çıkıp birkaç adım attıktan sonra geriye döndüm, sokağın tam ortasında ellerimi ağzıma götürdüm ve apartmanın üst katlarına doğru seslendim: ''Halide!''

Neredeyse on dakika boyunca hiç susmadan avazım çıktığı kadar bağırdım. Bir yağmur damlasının alnıma düşmesiyle de kendime geldim, sustum... Nedense bu yağmur damlası bana Halide'nin gözyaşlarını anımsatmıştı.

Dün gece yaşananlardan sonra bu sabah önceki sabahlardan çok farklıydı. Halide hayatımızdaki bütün olumsuzluklara rağmen her sabah ben işe giderken pencereden mutlaka el sallar ve gülümserdi, o gülümseme de gün boyunca içimi sımsıcak tutardı. Bu tam on yedi yıl sürdü. Bugün ise ben üşüyorum. O pencerede yok.

Biliyorum, bunu hak ettim, hatalıyım. Her evlilikte olduğu gibi aramızda ufak tefek sorunlar yaşandı. Fakat bir sorun vardı ki biz bunu aşamadık. Alkol aramızda her gün biraz daha yükselen bir duvar olarak kaldı.

Halide yıllarca içkiyi bırakmam için çok mücadele etti, her zaman yanımda oldu. Ne yazık ki ben bunu başaramadım. Dün gece alkolün etkisiyle attığım tokat evliliğimizin sonu oldu.

Şimdi O'nun göz yaşında kaybolan ben elimde bir valizle nereye gideceğimi bilmiyorum. Hava çok soğuk.

27.11.2014