Sabretmek...
Baharın ilk belirtileri başlamış, çiçekler açmaya etraf misler gibi kokmaya başlamıştı.Çok güzel bir gündü. Gamze ne yazık ki bu güzel günde sadece odasının penceresinden çevreyi izlemekle yetiniyordu. O küçüklükten beri engelliydi. Ayakları tutmuyordu. Bu durum onun canını sıkmıyordu. Ama arkadaşları gibi o da koşmak hoplamak zıplamak istemiyor değildi. Ama bunlar için sadece sabretmesi gerektiğini düşünüyordu. Çünkü on gün sonra bir ameliyata girecekti ve yürüyebilme ihtimali vardı. İşte Gamze o ihtimalle yaşıyordu. Gamze ' nin beklediği an gelmişti. SAbahleyin annesi ve babasıyla beraber hastaneye gittiler. Orada onları bekleme odasına aldılar. Sonra Gamze ' yi bir odaya alıp serum taktılar. Sakinleştirici vurduktan sonra sedye ile ameliyathaneye haneye aldılar Gamze 'yi. Annesi ve babası heyecan içinde bekliyorlardı. Nihayet ameliyathanenin kapısı açıldı. Anne ve baba heyecanlıydılar. Gamze ' yi çıkarttılar. Gamze 'yi bir odaya aldılar. Annesi ve babası başında onun ayılmasını bekliyorlardı. Sonunda Gamze yavaş yavaş ayıldı. Sonra annesini aradı. Annesi onu kucakladı.
- Sonunda yavrum sonunda yürüyebileceksin. Sen de arkadaşların gibi koşp oynayabileceksin. dedi ve kızına daha çok sarıldı , onu kokladı. Babası:
- Şimdi dinlenmelisin kızım hadi uyu.
Bu hikayede Sabreden Gamze ' nin sonunda amacına ulaştığını anlatıyor. Hayatta herşey sabırdan ibarettir. Bunu sakın unutmayın.
Yazar: Zeynep BOSTANCI