Ağıt - 2 / Ömer'in Sevdası

Bu nasıl bir acıdır bu nasıl sevda Yarab

Ağlıyor bak bir ana hali ise pek harap

Yaşasaydı evladı olmaz mıydı hiç turap

Yerine geçtim bir an işte o anda bittim.

............................................................

Bir evin bir oğluydu yakışıklı kerata

Sanki nazarlık gibi yüzünde ki gözleri

Aşkı emsâl olurdu dağı delen Ferhat'a

Küllenmek bilmiyordu içinde ki közleri.

İlk aşkıydı bu onun delicesine sevdi

Kaş altında dizilen kirpiğine vuruldu

Gökte yıldıza bile sevdalısını övdü

Karşılık gördü aşkı yüreğine kuruldu.

Delikanlıydı hani kıpır kıpırdı kanı

Her gece ayrı arı düş kurmaktan yoruldu

Sevdiğine sarılmak istiyordu ya canı

Coşkun ırmak olsa da vuslat için duruldu.

Birbirine bağladı bitmeyen geceleri

Ala uykuda bile sevdiğine sarıldı

Uyandı uykusundan buz tuttu yüceleri

Yâr diye sarıldığı yastığına darıldı.

Vuslat diyordu artık vuslat bizim olmalı

Köyün büyüklerine bir bir akıl soruldu

Sevdalının anası artık dünür gelmeli

Söz birliği ettiler son karara varıldı.

2. bölüm sonu