Agıt - 7 / Al Şu Canımı Rabbim

Söylemişti yârine sensizlik bana zulüm

Sana kavuşamazsam erken gelir bak ölüm

Bırakma ellerimi gitme yanımda gülüm

Boşlukta kaldı eli umutlar bir bir soldu.

6.Bölüm Sonu

.....................................................

Verdiler başkasına Serap'a söz kestiler

İçine çöreklendi dinmeyen derin sızı.

Lal kesildi dilleri ahbapları sustular

Ebediyen kaybetti aşık olduğu kızı.

Fakirlik başa bela yenemedi kaderi

Eksilmedi içinden her gün arttı kederi

Üç beş altınmış demek bir sevdanın ederi

Derdine ortak oldu duvarda duran sazı.

Tele dokunan mızrap yüreğinde ok oldu

Kayboldu tüm hevesi umutları yok oldu

Anlatmadı derdini soranları çok oldu

Bir tek Serap olmuştu ağzından çıkan sözü.

Aylar sonra görmüştü evlerinin önünde

Yabancı biri vardı sevdiğinin yanında

Sanki zehir dolandı o an bütün kanında

Kor ateşlerde kaldı yâr diye yanan özü.

Dedi; görmesin gözüm başkasının kolunda

Derman kalmadı artık yarattığın kulunda

Al şu canımı Rabbim bu sevdanın yolunda

Sanki pınar olmuştu ağlayan iki gözü...

7. Bölüm sonu