Ağıt - 8 / Asker Ocağı

Dedi; görmesin gözüm başkasının kolunda

Derman kalmadı artık yarattığın kulunda

Al şu canımı Rabbim bu sevdanın yolunda

Sanki pınar olmuştu ağlayan iki gözü...

7. Bölüm sonu

Çalındı kapı zili gelen postacı Hasan

Aldı Ömer kagıdı dakikalarca baktı

Meraklandı anası; ay oğlum nedir tasan

Vurdu tahta kapıyı Ömer dışarı çıktı.

Celp gelmişti şubeden gidilecekti mecbur

Geriye döner miydi, işte orası meçhûl

Dönmez ise bu asker kim olacaktı mesul

Üç günde hazırlandı çantayı omza taktı.

Bu Allah'ın bir lûtfu diye baktı anası

Unuturdu Serap'ı buydu onun kanısı

Asker olmuştu artık canın ta canısı.

Hasret denilen duygu yüreklerini yaktı.

Geldi çattı sonunda asker yemin töreni

O gün terk etti kadın yaşadığı öreni

Ana oğul sevdası hayret etti göreni.

Künye patlattı asker anaya selam çaktı.

Kenetlendi kolları yavrusunun boynuna

Günler sonra bu gece alacaktı koynuna

Oğlu sitem etse de o giderdi suyuna

Ömer'in bayılması bütün düşleri yıktı.

8.Bölüm sonu