Ağıt - 9 / Gonca Gülüm Soluyor

Kenetlendi kolları yavrusunun boynuna

Günler sonra bu gece alacaktı koynuna

Oğlu sitem etse de o giderdi suyuna

Ömer'in bayılması bütün düşleri yıktı.

8.Bölüm sonu

.........................................................

Kaldırdılar Ömer'i orada ki revire

Gözü yaşlı ananın kolları bomboş kaldı

Doktor müdahale etti evire çevire

Çektirdiği rontgeni derhâl eline aldı.

Çürümüştü bu çocuğun göğsündeki kafesi

Ciğerine inmiyor aldığı bir nefesi

Yazık ki genç yaşında dolmuş ömür kefesi

Çabuk gelsin diyerek anaya haber saldı.

Kuş gibi çırpınmıştı garip ana yüreği

Acıdan çatlıyordu sırtında ki küreği

Söyle doktorum söyle; nedir bunun gereği

Düğümlendi boğazı gözü oğluna daldı.

Solmuştu gonca gülü sapsarıydı gül teni

Böyle mi görecektim ciğer parem ben seni

Aç gözünü Ömer'im tanımadın mı beni

Feryat etti gün boyu ak saçlarını yoldu.

Açmıyordu yavrusu o kara gözlerini

Duymuyordu ananın yürekten sözlerini

Söyle diyordu doktor; oğlunun gizlerini

Onu bu hale koyan hangi vefasız kuldu.

Bir değil ki oğlunun derdi binlerden de çok

Kaybetmiş hevesini yaşamdan ümidi yok

Belki de kurtulamaz bunu sen aklına sok

Yaptığım müdahale denediğim son yoldu.