Anadolumun Gülü

Elinde bakır bakraç dağda kırda bayırda

Ceylan gibi sekerler bizim köyün kızları

Boncuk boncuk ter döküp ovada ki çayırda

Sarı tohum ekerler bizim köyün kızları

Beş metreden giyerler kadifeden şalvarı

Omuzlarından sarkar el örgüsü şalları

Yazmalara renk veren allı morlu pulları

İğne ile dikerler bizim köyün kızları

Haram diye eline almaz iken mezeyi

Sırtlarında taşırlar ateş için tezeği

Taş fırınlar içinde ekmek için bezeyi

Besmeleyle dökerler bizim köyün kızları

Alışkındır her biri eleme ve kedere

Hoşgörüyle bakarlar pay vermezler hedere

Ne ataya asidir ne yaşanan kadere

Yazıya boyun bükerler bizim köyün kızları

Kimisi çok çalışkan yüksek okulda okur

Kimisi marifetli ipekten halı dokur

Her birisi asildir oldukca da çok vakur

Elde esbap yıkarlar bizim köyün kızları

Görenler maşallah der dönüp bir daha bakar

Saygıdan köprü kurar gönül köşküne çıkar

Ne sevmekten usanır ne sevilmekten bıkar

Yürekler yakarlar bizim köyün kızları