Anna

Koru

Koru diyorum,

Sen benim aklımı koru!

Gittiğin günden beri

Aldığım her nefeste

İşte böyle yalvarıyorum Tanrıya Anna!

Mil çektiğim gözlerim

Şafağın doğumuna hazırlanırken

Beynimin her hücresi

Şizofrenik duygularla

Boğuşuyor.

Ölü ceninlerin doğumlarına şahitlik ediyor

Bazen gaipden sesler duyuyor

Bazen de var ile yok arası

Senin sülietini görüyorum

Başucumdaki o pembe abajurun saçaklarında

Yoksa,

Yoksa ben deliriyor muyum Anna!

Ne zaman gökyüzünü

Lacivert renkli bulutlar kaplasa

Kendimi caddelere atıyor

Saatlerce bir damla yağmurun

Toprağa düşmesini bekliyorum

Bilirsin bir senin

Bir de yağan yağmur taneleri ile ıslanan

Toprağın kokusuna doyamam derdim bu dünyada

Tabiat anada küstü gidişinle

Bir damla rahmetini esirgiyor

Esirgiyor benden Anna!

Ah,

Bir bilsen!

Bir bilsen ne fırtınalar kopuyor içerimde

Aldığım her nefeste boğuluyorum

Umut güvercinlerimin yerini

Karga sürüleri aldı

Gelmeyecek bir yolcuyu beklemekten değil

Seni düşünmekten boğuluyorum

Boğuluyorum Anna!

Bu gün yine sensizim

Gel demiyorum

Sadece bıraktığın yerde bekliyorum

Yine Yasemen kokundan

Yine o ıslak toprak kokusundan yoksunum

Bu gün bir ilki denedim yokluğunda

Dişimden tırnağıma kadar anason kokuyorum Anna!

İçimde ki çocuk

Çakır keyif oldu aymıyor

Gözlerim,

Gözlerim diyorum.

Beynimi tırmalıyor

Kulaklarımda ki

Karga sürüsünün sesleri

Artık tüm duygularım intihara meyilli

Galiba,

Galiba ben ölüyorum ölüyorum Anna!