Ant Olsun ki

And olsun ki!

Sanadır dizelere ilmek ilmek,

Nakşolan her satır

Sana yazılmıştır bunca şiir.

Nasıl ki

Gökten melekler iner Hira dağına

Şairlik de benim gönlüme senin sayende

İnen bir vahiydir.

And olsun ki!

Bu aşkın tarifi mümkün değil,

Bu aşkın adı

Bu aşkın tadı

Bu aşkın hazzı bir başka.

Tümceler eksik kelimeler kifayetsiz kalır,

Sevdamı anlatmaya.

Sanadır mısralara düşen her harf

Makbulüm değildir içinde sen olmayan,

Senin ile başlayıp senin ile bitmeyen hiç bir dize.

Mısraların arasına serpiştirsem de senin sevgini

Seni kendi yüreğimde bile görmek, bana

En büyük hasrettir

And olsun ki!

Sur üflense,

Vuslata erse de yer ile gök,

Benim vuslatım yine sen, sen olacaksın.

Hiç bir zaman eksilmeyecek sana olan özlemlerim.

Sen benim vazgeçilmezim olarak kalacaksın

Her daim miski amber kokunu arayacağım.

Sanma ki unutur

Sanma ki vaz geçerim sen den,

Seni mahşer yerinde bile terk etmem

En büyük hıyanettir

And olsun ki!

Uğrunda seyyah olup gezsem de yaban elleri

Bedevi olup aşsam da kızgın çölleri,

Senin hasretin naçar olup yaksa da,

Şu naciz bedenimi,

Değiştirmem ahdimi.

Yeminim var Yaradan'a,

Sözümden dönmek benim için

En büyük cinayettir.

And olsun ki!

Kaç ayaz düşkünü gecede senin için uykularla dalaştım.

Karabasanlar fazla mesaide

Göz kapaklarım vuslata hasret,

Müezzinin ilahi sesi eşliğin de,

Yalnız sanadır uyanışlarım

Yalnız Yaradan'adır yakarışlarım.

Sen olmazsan arşa ermez yarım kalır benim bitimsiz dualarım.

Şebmenlerin serinliğinde çıkıp gelişin ile

Son buldu ya yürekteki yanğınlarım

Bu bana bahşedilmiş

En büyük, vuslattır.

Ve and olsun ki

Sen Fizan' ada gitsen vaz geçemem sen den

Canımda cansın,

Sen benim için hem bir ana,

Hem bir baba,

Hem bir kardeş,

Hem bir eş,

Can kuşum ekmeğim aşımsın,

Hücrelerime ilmek ilmek nakşolan sevginle,

Dizelerime sığmayan aşkınla,

En büyük yürek sızım vaz geçilmeyen tutkumsun

Sensiz Cennette yaşamaktansa, Senin ile Cehennem

En büyük hüccettir bana.