Aşk İle Savrulmak
yağmur sesleri altında
savruluyorduk
kilitli kapıları çalıyorduk
dağınık kalabalıklara karıştık
caddeler perişan
korkusuz ayaklarımız
öç alır gibi acele ediyor
birbirimize benziyoruz
şehre gizlenmiş sırları
pas tutan gözlerimiz bulamıyor
nasıl da gençtik
ölünce ayrılırdık biz ancak
yalnızlığı iyi bilirdik
sevmeye yetmedi ömrümüz
sevemedik bu dünyayı
kar yağdı şehre bir gün
çığ altında kalmaktan beter
kendimizle kaldık
rüzgar gibi geçiyor yıllar
her şey değişerek
yağmalanarak her yer
yeniden kazıldı kabirler
hiç ara vermedi ölümler
umutlarımızı kaybetmedik
çünkü biz aşkı tanıdık
karanlık kefeniyle gece
üzerimizi örterken her gün
başımız dertte
pusu atan rüyalarla
insan doğum ve ölümleri
her defasında çoğalıyor
ölümlerle yaşamaya alıştık
iyi ki aşk vardı dünyada
biz hiç usanmadık..
22.01.2024