Aşkı Yar

Güneş çekilirken kirpiklerinden,
Dumanı sen kokardı mübarek gecenin.
Adın geçerdi, ben susar/dım
Hüküm verilmiş gözlerinden
Akşam kızıllığına sinen hayallerin.

Her kirpiğin biraz gurbet, biraz sonbahar.
Gözlerin kapansa, içimdeki çocuk ağlar.
Gönlümün solduğu o kör vakitte.
Ne yukarıda gökyüzü ne aşağıda toprak.
Bir bakışınla yaz gelir, çiçekler açar.

Gözlerin bende mühür, adın dilimde yara.
Mührün kalbimde gizli, yaran dilimde kilit
Kanat çırpar içimdeki o öksüz çocuk.
Varsın dumanı yine sen koksun gecenin
Dursun zaman, geçmesin o kör vakit.

Sükûtu hırka yaptım kuşanıp beklerken
Kalbim titrer , ben yanardım
Ay düşer, gün biter, olsa da sürgün
Yollar biter, ben beklerdim.