Aşkın Kölesi

Susmuş ise dillerim sormana gerek var mı?

Dil sussa da gözlerim seni anar sevdiğim

Aşka aşık gönlümü yormana gerek var mı?

Senin için gönlümün gözü kanar sevdiğim

Seni bir gün görmesem sara nöbetim tutar

Kararır kaşım gözüm nabzım tavanda atar

Günde yirmi dört saat başım yastıkta yatar

Yalnızlığın koynunda tenim yanar sevdiğim

Kurur dilim dimağım su içip aş yiyemem

Atlas libas sunsalar kol kaldırıp giyemem

Haber salın yârime çabuk gelsin diyemem

Züleyha hallerimi gören kınar sevdiğim

Hayalin ile dolu bu şehrin her bucağı

Aşkın sinemde kibrit gönlüm ise ocağı

Kollarında bulmuşum aradığım sıcağı

Çektiğim tüm acılar sende diner sevdiğim

Suskunluğuma bakma uzak değilim senden

Sen Yusuf ben Züleyha davet bekleme benden

Bir şafak vakti çık gel kokun gitmeden tenden

Azrail kılıcını bende dener sevdiğim

Ey geceme şems gibi doğan nurlu hilalim

Habersizce gönlümü çalıp giden delal'im

Sen gönlümün sahibi bende köle Bilal'im

Yaradan SAMYELİ'ni böyle sınar sevdiğim

‘'Bende köle Bilal'im'' cümlesi ile bana ilham veren sayın Hasan yılmaz abime çok teşekkür ediyorum

Delal ( sevgili,yar)