Azat Ettim

Bilmedin sen.

Şehrinden geçtim dün gece.

Bir garip oldu içim soluduğun hava

Dağılmış saçlarımı yalayıp geçince.

Ne garip!

Oysa bir zamanlar parmakların dolaşırdı

Omzuma dökülen her bir telinde.

Kim bilir,

Kim bilir,aç geceyi birlikte tutuşturmuş,

Yalnızlığı birlikte uyutmuştuk gözlerimizde.

Oysa şimdi,

Sen meçhullerdesin,

Ben ise bicareyim,

Kızğın kumlarla kaplı sahra çöllerinde.

Mazi bir bir canlandı harelenmiş gözlerimde.

Ansızın acın çöktü

Nahh şurama!!!

Tam da sol göğsümün üstüne.

Usulca kapattım gözlerimi,

Yelken açtım,derin duygular denizinde.

Sessizce aradım, ağladım yoktun,

Kalmamıştı senden hiç bir eser

Ne dolaştığımız kumsalda,

Ne de arnavut kaldırımlı caddelerde.

Gökkubbenin dibi delinmişcesine

Hüzün yağmurları boşaldı birden,

Düşen her damlaya sitemler yükledim,

Katlettim senli duyguları

Tutsak sözcüklerin arasında bu gece..

Çöktü

Kirpiklerime yüreğimdeki heyalanın

Sessiz çığlıkları,

Sevdanın izini sürdü göz yaşlarım.

Sokak lambaları bir başka göründü gözlerime.

Sanki kaybetmişti onlarda eski ihtişamını,

Parlamıyorlardı eskisi gibi.

Karanlığa alışmışken gözlerim,

Teker teker söndürdüm yüreğimdeki

Sana ait olan bütün ışıkları .

Dudaklarıma mühredip suskunluğumu.

Hüznün elinden kurtardım bi çare sevdamı.

Gençliğimin sadakası olarak,

Azat ettim,

Azat ettim bu gece...