Benden Önceki Yabancı

Masanın üzerinde

kimsenin söylemediği bir şey vardı.

dokundum

elimde bir öğle vakti kaldı

sonra

seni düşündüm

birden bütün sandalyeler

yerlerini değiştirdi

pencere,

dışarı bakmayı bıraktı

içeriye açıldı

içeride

çocukluğumun cebinden düşmüş

üç küçük düğme ve

kırılmış bir telaş vardı

hangisini iliklesem

başka bir hayat

kapanıyordu üzerime

sokağın karşısında

bir kadın yürüyordu

elinde,

kendi sesinden yapılmış

saydam bir bavul

bavulunu açtı

içinden dün çıktı

dün,

dönüp bana baktı

“Geç kaldın.”

oysa

saat çoktan susmuştu

bir kelimeyi ağzıma aldım

Kelime büyüdü

oda küçüldü

ben küçüldüm.

sen, hiç olmadığın kadar çoğaldın

sonra akşam,

duvarın içinden geçerek geldi.

kimse fark etmedi

ben fark ettim

çünkü

bazı akşamlar

insanın içine girmez

insanı kendi içinden çıkarır

O gece aynaya baktım

aynada yüzüm yoktu

yalnızca bir kapı vardı

Ve

kapının ardında

benden önce yaşamış

bir yabancı adımı fısıldıyordu

yaklaştım

kapı açılmadı.

Ben de

ilk kez kendimi

dışarıda bıraktım...