Beş Vakit Aşk

sabahı

hala uyanamamış,

gecesi kızılına saplı,

sobesiz saklambaç kıvamı

karalama bir düşüm galiba

gördüğünüz

saçakları yağmur,

kefeni çoktan az mavi

az ölünmüş ecel ilanı da bana aittir

aşksız yaşayasıma inat çok ölesim var

aklıma

gelmedikçe hep unuturum

geldikçe de unutmaya çalışırım

daha adımı ezberlemeden gül damlası kırmızı bildim hayatı

aşk sandım, yaşanır sandım bir dikenin pıhtısına düşmeden

yüzme

bilmediğimden değil akıntımda boğulmam

ağzımdan damlayan kül kadar yangındır içim

bazen bir serçe telaşı, bazen de sapan olasım gelir

bilmediğim beş vakit aşk tek bildiğim ise seni abdestsiz sevişim…