Bir gün beni de anlatır yağmurlar
Bazen insanın içinde kimsenin bilmediği mevsimler yaşanır Dışarıdan güneşli görünür hayatı ama kimse bilmez kaç zamandır yağmur yağıyordur içinde Bu şiir biraz yarım kalmış hayallerin biraz suskunluğun, biraz da bütün kırgınlıklara rağmen tükenmeyen umudun hikâyesi
Bir gün ansızın yağmur yağarsa,
Bil ki gökyüzü benim yerime ağlıyordur.
Çünkü bazı acılar vardır,
İnsan anlatamaz, mevsimler üstlenir.
Ben hayatı hep güzel tarafından sevmeye çalıştım,
Kırıldığım yerlerden çiçekler büyütmeye kalktım.
Kimsenin kalbine yük olmayayım derken,
Kendi omuzlarıma koca bir dünya bıraktım.
Bir zamanlar küçücük şeylerle mutlu olan ben,
Şimdi koca bir dünyanın içinde
Bir avuç huzurun peşinden koşuyorum.
Ne garip değil mi?
İnsan büyüdükçe hayalleri küçülüyor,
Gülüşleri azalıyor, suskunluğu çoğalıyor.
Keşke zaman biraz merhametli olsaydı,
Bazı anları geri getirseydi.
Bir sofrada eksiksiz oturduğumuz günleri,
Hiçbir şeyden habersiz güldüğümüz akşamları,
Yarınların bu kadar ağır olmadığını sandığımız zamanları…
Benim de içimde yarım kalmış bir bahar var,
Ne kış bitiyor ne çiçekler açıyor.
Bir yanım hâlâ umutla kapıya bakıyor,
Diğer yanım artık
Künye · No. 365220
- Eser
- Bir gün beni de anlatır yağmurlar
- Şair
- Yusuf Bingül
- Yayımlanma tarihi