Bilmem Ki

Yine bu kentin gecesinde tütüyorum

Yirmi yıl olmuş bu memleketteyim

Büyük göç mevsimini bekliyorum,

Sessizim yine sepsessiz

Dilim konuşmayı bilmez

Gözlerim yine bir ölüme şahit oluyor

Bir çocuk ölüyor kimsesiz

Dudaklarımda başka bir dudagın izleri

Beni neden ele verir bilinmez,

Yıkılıyorum yine yol oluyorum birilerine

Kim nereye gider benden habersiz

Bilmez ki ayaklarım yürümeyi

Gitmez ki gitmez birilerinden

Uğurlanıyorum geldiğim yerlerden

Bilmem ki direnmeyi,

Kabulllendim hep yenilmeyi

Öpüyorum ayrılıgın gözlerinden

Bir iki kadeh bişey işte içmişim yine

Bilmem ki içmeyide bilmem

Sallanırım geceden geceye

İki buğulu camın arkasında sızarım kimsesizce

Ağzımda kalem gevelerim yine

Bilmem ki yazmayıda bilmem

Hani yazsam bile,

İki mısra olsak,kim okur bizi?

Bizim ne anlattığımızı kim bilir?

Boş yere kendini paraladı bu şair...