Bir Resme Bir Şiir 77 Efkarım Duman Duman

Günlerdir bir haberin alamadım yâr senin

Hasta mısın yasta mı söyle nasıl bileyim

İzini süreceğim adresim mi var benim

Hangi şehirdesin sen söyle nasıl geleyim

Alacakaranlık da düşsem uzun yollara

Çalsam tüm kapıları bassam bile zillere

Elimdeki resmini göstererek kullara

Seni kimlere sorup söyle nasıl bulayım

Gündüzlerim karanlık gecelerden farkı yok

Gözlerim kan çanağı kirpiklerim birer ok

Dert dersen katar katar bitmeyecek kadar çok

Mutlu ol diyorsun ya söyle nasıl olayım

Sensiz geceler hicran geçmek bilmiyor zaman

Kayboldu gülüşlerim efkârım duman duman

Sol yanımda deprem var halim ise pek yaman

Sevdam yarım kalmışken söyle nasıl güleyim

Seni sensiz yaşamak yaşar iken ölümmüş

Sevgimden geri kalan avucumda külümmüş

Tattırdığın aşk değil sonu gelmez zulümmüş

Sen içimde yaşarken söyle nasıl öleyim