Bir Resme Bir Şiir 81 Minnettarım Sizlere

Krize yenik düştü bacımın kalbi durdu

Yaşam ile ölümün arasında sıkıştı

Hayata tutunması tahminimizden zordu

Dua edip beklemek rahmani bir bakıştı

Yoğun bakım önünde doksan günü devirdik

Bir gün esirgemedi Emel Özkan ilgiyi

Hangimiz nerde görsek hep önünü çevirdik

Bıkıp usanmadan hiç sundu bize bilgiyi

Türk'ü Laz'ı Çerkez'i onlarca insan vardı

Yoğun bakım denilen bu odanın içinde

Çalışan personelin işi oldukça zordu

Her hasta ilgi bekler hepsi başka biçimde

Kiminin adı Ayşe Kiminin ki Huriye

Kanatları yok ama hepsi sağlık meleği

Kiminin adı Emre kiminin ki Nuriye

Hastaya yardım etmek hepsinin tek dileği

Ant içmişler her biri baş koymuşlar bu yola

Öz veriyle çalışıp derde derman bulmaya

Muhtaç kılmıştı Rabbim hasta kulu sağ kula

Layıktır her birisi lokman hekim olmaya

Doktorlar bir komutan hemşireleri nefer

Koşuşturup günlerce Azrail'le vuruştu

Zaferle sonuçlandı gerçekleşen bu sefer

Ölüme karşı asil soyluca bir duruştu

DEVLET HASTANEMİZDE yürek közlerim söndü

İçime su serptiler benim en zor günümde

Tüm imkânlar sunuldu bacım bizlere döndü

Minnettarım sizlere bu günümde dünümde

Şiirimi ablamın hastaneden çıkmasına bir gün kala yazmıştım ,her ne kadar hastaneden çıkmak nasip olmadan,Ablam hakkın Rahmetine kavuşmuş olsa da

DENİZLİ DEVLET HASTANESİ Yöneticilerine ve personeline sonsuz şükranlar sunuyorum.