Bir Resme Bir Şiir 92 Sende Anlarsın

Düşünme sen ayrılık nasıl döker kanını

Yüreğin bu acıyı tattığında anlarsın

Severken ayrılıklar nasıl yakar canını

Kapıdan ilk adımı attığında anlarsın

Gülüşünün bir anda sararıp solduğunu

Gözlerinde ki yaşın pınara dolduğunu

Yaşamanın sevgiden ibaret olduğunu

Seni sensiz bırakıp gittiğinde anlarsın

İnsanoğlunun neden canından geçtiğini

Her gece meyhanede sebepsiz içtiğini

Eliyle kendine ak kefen biçtiğini

Aşkını beş paraya sattığında anlarsın

Boşa geçen ömrünü seyredince yüceden

Dev gibi hayallerin farkı kalmaz cüceden

İnsanlar neden nefret ediyormuş geceden

Yalnızlığının koynunda yattığında anlarsın

Bir avuç yüreklerde dertler neden katarmış

İblis uykularına niye kabus katarmış

Yorgan yastık bedene nasıl dayak atarmış

Yatakların dikeni battığında anlarsın

Kuş tüyü yataklardan nasıl çıkılıyormuş

Gökte ki dolunaya neden bakılıyormuş

Üst üste acı tütün nasıl yakılıyormuş

Hasretin can evinde tüttüğünde anlarsın

Duygular şaha kalkıp hasret tavan yapınca

Akıl firari olup rotasından sapınca

Gönül deryalarında fırtınalar kopunca

Yeşeren umutların bittiğinde anlarsın,