Bir Umuttan Bir Yıkılmışlığa

Sessizlik içim de fırtınalar estiriyor,

Düşerken geceye yağmur sesleri...

Damla damla yüzüm de gezdiriyor kendini,

Saat başı akan hüznün taneleri...

Yıpratıyor umudu yılgınlığım,

Aldanıp sonsuzluğuna gecenin.

.

Evet yeni birgün doğacak geceden emanet,

Onlarca yığılmış sessizliği, kaybedecek gün...

Sonra yeni bir hayat diye kandıracak kendini umut.

.

Bir geceden bir sabaha,

İki dudak arası mesafe...

Bir umuttan bir yıkılmışlığa,

Bir kaç dakika ve bir ömür...