Dem / re

Dem boşluğun haritasıdır

Kalbin çırpınışlarında

Demokrasiye inanmak, hak ile yoldaş olmak

Güzeli paylaşmak için bir lisan noktasıdır o. Acem dilleriyle bir ünlem

Olup ile bitendir o

Sosyalizmden yana edilmiş en güzel cümle, ‘layık olabilmek’

Adalet, gün batımı

Ve Doğan güneş ile beraber kardeşçe

Üleşebilenindir

Dem ola ki o vakit.gecenin bilendiği kadar her kalbe. Emeğin karanlığa saygı duruşudur

Her anın her anında.

Özgürlük adına o can yakıcı ağıt

Kulaklarında, ben değil. Sen O’sun.

Var olabilmenin bu mucizeviyatı içerisinde

Bahar ve renklerinin sana bu emektarlığı.

İhanet etmemek için var bu Çam kokusu.

Özünün hissiyatlarına er,

farklılık katmak istiyorsun madem bu alâ sofraya,

Sonra bakalım eşek var mı vuslatın diğer yanında?

-şeyler ile unutkanlığımızın şakır şakır ağlamaları-gözlerinden akan sadece bir damla. Bu yangına.

Bağlamadan çıkmayan bam telleriyiz

El ele tutuşmak utkusunu hiç kaybetmeyenleriz

Bir olmak Tanrıya mahsus

Eş olmak

Ve eşit.

Odak noktamız.

İktisadi manasızca idari hep bilim ve noksanlık ekseninde

Azık ve işitmek mücadelesinde

Toplum olmak içgüdüsüne aykırı

Bu insafsızlık

Ön yargı kırbaçları ne yazık ki küffar bezeli. Hiddet sal. Koca okyanus nasıl salarsan sal, kısmete dair bir iz mi? Keyfe doğal yollarla teşekkür etmek mi?

Depreme lal olmuş bir hakikat

Şiddet küfür adanmamışlık içinde birbirimizi ezen

Acınaklı ve savunmasız betonarme bağlar ile dişlilermizi an vahşi hallerimizle bir diğerimize sürten.

Süt’den

Süt’ten

Tek isteğimiz yuvamıza koşmak kanatlarımız iyileşti ise Uçmak

Olmadı sadece nefes alan kullardan olmak

Dur diyebilmek, meziyetine sahip her bir dinleti

Deminde ise birde, bardakta.

Seraptan aldığın yudumdan yeğ değil midir?

Konduk madem. Jönktürel olarak baktığımızda

Neyin içine düştüğümüzü

Ne kadar

nerede?

Ve zaman. -Bakmayanların gönlü legal halleri!

Size sesleniyorum

Aç bi ilaç/aşk ile

Niyet bu ya! Açınca değil sen eşiği geçince önemli.

Ya karanlığa gebe ve hürriyet içinde istiklal, Deniz gibi vicdanı selim bir mevcudiyete sahip olup;

Mağrur mahcubiyetlerimiz altında

Düşlerimize en çok ağır veballer yüklediğimiz

Koca bir nesli korumak! (sevmek durağını kaçırdık çünkü)

Ya!

Hala dalgalanmakta ya!

-Tabureye vursaydınız tekme ayaklarım altından kahkahalarımla kayıp giderdi o vakit ormanlarımdan.

Eyyy! Gidi, nidalarınızla yok ettiğimiz demez idim en azından.

her bir Can’a

Vakit vakit.

Nispeten: neyi bu ömre sığdırmaya yetmedi 2 virgül arası mevcudiyetiniz. Neyi tıkıştırdı kursağınız, ruhunuza batarcasına.

neden mânalandınız hiç düşünmediniz.

çalışıyorsunuz diye sormaya tenezzül etmezdim mayalanmaya

Bir şiirden içinde asla aman denmez ama

Ya neden bu kadar teneffüs ettiniz. Emek, bir karşı koyuş olmamalı doğaya . Ki yok etmek , bu kadar hunharca,zebanilerden bahsetmiyorum. Amaçsız savaşlarla, -devrim, bir debelenme süreci içerisinde kırık bir dişli.

hep daha eksilen

Hesap var olmaktan öte. Çünkü kalp 2 kere atar

Paylaşmak sanat. Bilim şükürdür aslında Tanrıya

sahiplik inanmanın en bilişsel mucizesi.

Çizgi buluşulacak mecbur kimsesize göre bile bir noktada.

Yenik düşmek bir mesele dahi değildi. kirletmemek evet kalmadı bize. Biz tüketmeden tükendi, en çok ahlaki.

sistemler ezerek bazılarımızı silerek korkularımızın açıklarında

Çoğunlukla mavi dalgalarla

Peşinden sürükledi. bazen idealist ist duygularlan.

Ya küreği çekerek

Ya işkence görerek

Git gide kirletmedik mi. -iyiye hayal yetersiz ise 3 metre öteye, suskun olur gecenin en arsız cırcır böceği. Yalnızlık çığlık kurban

Olmak.. ne idi? Olmamak daha mı iyiydi?

Sosyokültürel göbek bağlarımızı tarihten silme sürecinde olan kemirgenlere karşı bir isyan, sanırım önemli bir yer tutacaktır

Ay’a ilk adımı ile insanlığın bireysel olmayan sonsuzluk bakışı arasında

Başlamak!

kazanmaktan öte şirindir. Kaybeden aşktan üstüne sinenlerle.

-Seni zamanın hilalleri arasında

İhlallerle bile olsa

Sinyallerle dahi düşlüyorum.- Kazanan, Amstromg

maddenin tabiatı gereği ne kadar mukaddes ve bi o kadar duygudan yoksun bir azmettirici olduğunu

Unutturmamak önemlidir. Çiğ süt hastalık sebebi.Çürümek netice.

Akbabalardan, özür diliyorum o harika canlılardan

Kendini kendi cinsinden savunmak hemde ölmeden

Korku asla ademi merkeziyetçi sığınaklar aramamalı. Tutunmak ile heyecan içinde tıkırdamak kapıyı

Açılsın diye,

Asıl layiklik buydu aslında.

Özür dilerken Hiç hata işlemediğimi bilmek istiyorum.Hep. Leş lokma olsa ne

Olsa olsa yazık o kuşlara.

Ahenk cumhuriyet olsa; su zerreciği ırmakta sınırdan geçerken mülteci

Umut çantada

Damla

O damla.

Vicdan teslim olmasa.

Geleneksel ile yaşanılan arasına durmadan köprüler kurardı, kırılgan bir ahlak, asıl’a ayna kadar yakın o dışgüdü ile ; adalet ütopya, ve öteki çokça.

değere nail olmak çok sonra berraklaştı gözümüzde.

önce Al-i, ve Ahali

Sonra coğrafya kader ve tarih. İsa yok Sonra kabil

Bu kadar basitti. -Yalın zaten avuçlarımda. Ve bakışların.

Değer kor olmasa yakmasa idi özümüzü. -bir ölümlüye aç gözlülüğünü anlamlandıramamak. Yaradan suskun

Bundan mütevellit.

‘Hep eğitimden dem vururdu ve masaya kadehi, sertçe. Su çalkanırdı’

Mutlu olabilmek için vazgeçmemeli insan özgürlüğünden. Amaç, inanmaktan öte sadece saygı duymaktı. Ve olursa bir çatı

Hizmet, bereket ve sağlıklı bir döngüde en çok izini belli etme. Çabası. Bir tebessüm yada bir yıldız kayması.

Hiza yeterlilik ve tecrübe

Gaye ışık ve biraz ikram geleceğe. Gerektiği haller ile

Ve kadar.

Dengeye hicret tüm adımlarlan.

Milletler yok artık dünya şu haliyle led ekranlarla örülü, ekran öbür tarafa açık.

Düzen sadece görünmek mi?

Kimin izlediği kimin umrunda!

Güvercinin sahibine ilk ulaştırdığı notta

Acaba ne yazıyordu.

tek bir fikre karşı mevcut meylimiz, nefs ve tembellik

Sonra dijitallendik.

Piksellerimiz kan revan iken dron-lan

Acaba komik bir ifade tuşun başında

Mevcut çobanlarımızı düşüyorum, Sanırım yine kıyım olurdu.

Bir beyaz sayfa lazımsa diğer kefeye çokça dilemek mi lazımdı?

İtaat’ da etmiyorduk oysa

icazet istemiyorduk, siyaset bir kere kurum olmalıydı. Kurum yapıyor sonra damalarda. Yaradılış ile medeniyet arasına demir örgüler

En azından

Örmüyor olurdu insan. Malum yoktuk çoktan.

Kurmak’ yetenek kelimesi için

Düşmek toprağa, yetişmek için insaflara,

israfile gebe

Ve bilimum Etkenler içinde Sen sadece isteyen olarak

O bahçeye giden gelensin.

Dikkat karınca yollarına.

Hedef duyulmak olur dem zamanlarında..

mürekkebin rengi ahuzar maalesef ve çokça

-bu miras ve vicdan ağırlıklı bir konuydu ki

Ölüm kaçış

Ne yazık ki bir rüzgar

Bir dokunuş mutlak olurdu.

Bir dut ağacı gölgesi

Bir gülümseme görmek tütünü ektikten sonra

Getirdiğin soğuk suyu içmek.

Hayali bile her şeye değiyordu.

Emek ile saygılar.