Demlenmiş Ihlamur Kokusundan

Çıkmaz bir sokakta başladı
Zamanla tutuştuğum kavgalar
Ben akışından şikayetçiyim anın
O ise arkada bıraktıklarımdan
Oysa bir ağaç gibiydik ikimiz de
Yıllardan habersiz
Geçiyor ömrümüz
Karanlık sûkun içinde
O ne istiklaldir ki
Peşine düşmüş tüm uzuvlar
Lakin gözlere aitti o
Dışarı akmamış yaşların
İçerde hüküm sürdüğü
İstikbalinden habersiz gözlere
Ne kadar içler acısıdır
Şu kör yılların hâli
Tıpkı insan gibi
Ne aldıkları belli hayattan
Ne de verdikleri
Oysa ıslak kokuyordu
Mazilere serpilmiş hasretler
Geziyor şimdi bezirganlar
Esaretten kurtulmuş çıplak gönüllerde
Bir arayıştır ki onların
Hudutlara sığmayan bir kalem gibi
Tutanından yoksun okurundan yoksun
Çekilmiş kabuğuna sayfaların
Uyuyor ağır ağır
Gözleri açık bakışları ince
Ve insanlardan uzak
Bir şair uzanmış toprağa
Onun saçlarındaki beyaz
Tüm beyazlardan temiz
Gözlerindeki yaşlar
Tüm yaşlardan ıslak
Düştüğü karanlık dehlizler
Hepsinden kör
Hepsinden derin
Oysa bir şair saklıdır
Tüm benlerde
Kimi koparır zincirini
Çıkar kafesinden sayfalara
Kimi ise mahmurdur kafesinde
Demlenmiş ıhlamur kokusundan
Kutlarım Hasan Bey, okurken ıhlamur kokusu saçtı çevreme!Yüreğine sağlık.
Bir ıhlamur kokusunun sıcaklığında hayatın içinden bir dolu yaşanmışlıklar, ömür geçip giderken bizlerden de bir şeyleri alıp koparıp götürüyor hayat adına aşk adına... Özenle seçilmiş, kelimeler ve mısralar Kutluyorum içtenlikle Hasan Beyi..
"Onun saçlarındaki beyaz Tüm beyazlardan temiz" buradaki vurgu etkileyiciydi. Güzel bir şiir okuttunuz kutluyorum, sevgiyle.
Hasan bey her geçen gün daha ileri taşıyor kalemini tebrikler
Adalet Ağaoğlu bunu ; soba üzerinde portakal kabuğu kokusu ile tanımlamıştı ,iyi bir şiir Kutlarım şair kardeşim .