Dilenci

Zamana meydan okur cılız bedenin

Aşkı sevgiliden dilen kırık kemanınla

Kuytu geceler sağaltmaz yüreğin

Değiştir saçının akıyla kopan bam telini

Titresin uzun kirli sakalın

Eksik dişlerinden dökül nağmeleri

Kemanın şarkılar söylesin çal dilenci

Dinlerken içim sızlar düşerim

Sözlerin şiir dizelerin nağme olsun

Alın terin damlasın kemana

Sen yalınayak yürüme kaybolurken

Kent'e her gelişinde ben oradayım

Bana hep kemanınla gel

Notalar düşsün bir tutam çal dilenci

Hüzün senden ikametgâh almış

Sen konuşurken bir yudum şarapta

Gözlerin ağlamaklı kemanın suskun

Yalnızlık bana has dillerin neden Lâl?

Ak telleri kopar dokundukça mızraba

Ezip geç vur suskunluğunu kemanın

Söyle aşkını şaraba çal dilenci

Hayatın sakalından tel kopart kemana

Gönüllü mahkûmun olsun esen yel

Ne gece ne yollar durdurur seni

Süpürsün yollar seherde hasretleri

Değirmenciyle aklara ortaksın

Son çalımını at sevdalara nağmeler yarat

Kemanın ağlasa da susma çal dilenci