Edirne'de Bir Kasım Akşamı

Yağmurlu Kasım akşamları

Açarken kayıp andaçlarını,

Sarmaya çabalıyor Edirne

Tüm açık yaralarını.

Sokaklar boyu akıp gidiyor,

Yüzlerce yılın

Soğuk göz yaşları.

Susuyor şimdi

Issız ve sahipsiz

Edirne sokakları.

Uzaklarda kalan yıllar

Ve terk edilmiş olan yollar,

İçinde saklıyor

Unutulmuş anların

Unutulmuş anılarını.

Örterken sisli Edirne

Akşamları, gündüzün ışığında

Parlayan kaldırım taşlarını,

Saklıyor Kaleiçi 'nde

Bir köşeye,

Bizanslı Hacılar 'ın hayaletleri

Liturjik Haçları'nı.

Çıkartıyor hayalet

Krallar da, kararmış

altın taçlarını.

Kayboluyor ufukta

Çar Şişman'ın atlıları.

Bir dalga gibi geçiyor

Gözlerimin önünden

Son Kuman

Süvari alayları.

Yağmur yıkarken

Şimdi ince

İnce, Sessiz ve issiz

Kaldırımları,

Koşuyor yol boyunca

Uzak kışlardan çıkıp

Gelen Odris Kralları'nın

Beyaz atları.

Edirne Sessiz !

Edirne suskun !

Soğuk bir Kasım akşamı,

İnce

İnce yağmur

Yıkıyor

Uzun

Upuzun

Sokaklarını.

Tabyalar harap.

Toplar susmuş.

Suskun Edirne.

Yorgun Edirne.

Direniyor

Geçmişi

Ve geleceğine.

Direniyor yitişine.

Çekmek istemiyor

Beyaz

Teslim bayrağını,

O dimdik ayakta duran

Yaşlı, ama mağrur

Taştan

Kuleye.