Eğri Kırılmış Kalem

peki git o zaman...ben dünü oyalarım...balıkçı kazağıma

bırak denizi iskele kalsın,eski ikili ocakta...bir gemim

olur belki çekerim...ısınır çokluğum,yokluğunla

kıyı su yorgunu,

boğaza düğümlenen gecede

tebessüm yaşlanmış

tevekkül aheste

cümle kapısında kilit söz

dilde sükut orucu dilbeste

olanca gürültülü gök

çocuksuz salıncaklar sallıyor rüzgar,

nereden estiyse

göz kapağı bağdaş...sabaha çok olacak hep

su topluyor dünün teni

omuzlarında gece

yağmur alabildiğine

saçak altlarında gün ahı

suskun düetin

su serpmiyor damlalar,

sıkıntısına için

dama atılası pabuçsuzluk,

yalın ayak yürüyor sessizce

adını beyhude koydum...sensizlik okuyacak

kulağına ezanı

hayra yorulacak yanı yok

ateşte yakılan okunmuş tuzun

gün çoktan seçmeli

elde eskimiş geçer akçe

hattat elinde

eğri kırılmış kalem

sevda yazısı

us turası

kararsız zamanın gidişi

diklenmek uzak ihtimal

bir mümkün

ve bir beyhude

şansa bırakmamakta anlaşıyor işi

suadiyearalıkikibinonsekiz