Esma

Arama hiç boşuna buralarda sen onu

Terki diyar eyledi burdan kaçtı Esma

Ayrılamam diyordu unutamam ben onu

Dost dediği kullarla arayı açtı Esma

Lal kesildi bir anda bülbül gibi dilleri

Ne kapısını açtı nede duydu zilleri

Görsen dayanamazdın düşürdüğün halleri

Kırık kanatlarıyla şuradan uçtu Esma

Gecelerin koynunda senin için yaş döktü

Gözlerinin altına kara halkalar çöktü

Başak gibi sarardı kadere boyun büktü

Ellere yalan yere tebessüm saçtı Esma

Her gece düşlerini darağacına astı

Dilinde ki nağmeler türkü değildi yastı

Senden gelen her kahrı aldı bağrına bastı

Aşk badesi diyerek agular içti Esma

Nefesleri zor aldı öksürdü acı acı

Yardımına koştular dostlar akraba bacı

Dermansız derde düşmüş aman vermezken sancı

Yarasına eliyle kuru tuz saçtı Esma

Yalancı baharlarda üç olsun güldürdün

Riyakâr sözlerinle umudunu soldurdun

Eserin ile övün yaşar iken öldürdün

Yürekte sevdasına ak kefen biçti Esma

Küstü hayata garip ömrüne sebep oldun

Allah da biliyor ya çok büyük vebal aldın

Helallik dilemeye geldin ise geç kaldın

Geçen ay bu âlemden ahrete göçtü Esma

S.SAMYELİ