Ey Benim Deli Gönlüm

Elif gibi dik başı vav misali bükensin

Bir sevdaya kul oldun ey benim deli gönlüm

Ayrı ayrı illerde hasret nasıl tükensin

Yana yana kül oldun ey benim deli gönlüm

Bacan yok ki dumanın gün yüzüyle görülsün

Essin seher yelleri diyar diyar sürülsün

Duygular şaha kalkmış söyle nasıl durulsun

Gözlerime tül oldun ey benim deli gönlüm

Bir adım ötesini görmüyor ki gözlerim

Tenime karlar yağsa sönmez yürek közlerim

Saf dışı koydun beni kâr etmiyor sözlerim

Solan gonca gül oldun ey benim deli gönlüm

Ayaz vurdu dalına bak yaprağın döküldü

Yarin den ayrı düştün can damarın söküldü

Say ki rûkuya vardın diz üstüne çöküldü

Rabbe ayan hal oldun ey benim deli gönlüm

SAMYELİ der acını bölmeyi bilen gelsin

Senin ile ağlayıp gülmeyi bilen gelsin

Aşk uğrunda ölmektir ölmeyi bilen gelsin

Hakka giden sal oldun ey benim deli gönlüm

S.SAMYELİ

''EY BENİM DELİ GÖNLÜM'' adlı şiiri ile bana ilham veren

sevgili Şairim Elif Keskin Karabulut hanıma saygılar sunuyorum.