Gamlı Hazan

Günlerdir içerimde dinmeyen hicran tüter

Dumanımı közümü bil ki yelden saklarım

Ayrılık acısından benliğim sukut eder

Sitemli sözlerimi bil ki dilden saklarım

Bilirim mecburidir bizden ayrı kalışın

Firak acısındandır uzun uzun dalışın

Sanma gözünden kaçar derin nefes alışın

Buğulanmış gözümü bil ki selden saklarım

Kır at'ın seni bekler yolundan geri durma

Koyarken son buseni sakın halimi sorma

Düşünme sen bizleri düşleri şerre yorma

Verdiğin emanetleri bil ki gölden saklarım

Göstermem kimselere boynumu büküşümü

Gidişinle yıkılıp yerlere çöküşümü

Ardından feryat edip gözyaşı döküşümü

İnleyen sol yanımı bil ki elden saklarım

Yürekte yerin kavi asla sana kıyamam

Bir değil ki bin defa koklasam da doyamam

Sensiz geçen bir günü ben ömürden sayamam

Geceyi gündüz eder bil ki yıldan saklarım

İlk ve son sevdamsın sen derinimde özdesin

Evvelim ahirim de verdiğim tek sözdesin

Sanma bir kıvılcımsın ateşimde közdesin

Savrulan küllerimi bil ki gülden saklarım

Sızlasa da sol yanım gecenin loşluğunda

Avuturum gönlümü ilk günün hoşluğunda

Dua eder her sabah seherin kuşluğunda

Kederi Rab den değil bil ki kuldan saklarım

Unutma ki sultanın yolun gözler sılada

Vuslata adak adar Çarşamba da Salı'da

Secde eder çiğneyip geçtiğin o yola da

Şirkten korkar bezleri bil ki daldan saklarım