Geceyi Uyuturum Dizlerimde

Bu hangi hicran bakışların nöbeti?
Yabancı kervanlar geçiyor göğsümden.
Gözlerimde faili meçhul bir yalnızlık,
Geceler; bir saklambaç delisi,
Ve uykuların en arsızı...

​Ağır bir sis gibi çökerken şehir,
Kendi içine kilitlenir evler.
Gölgeler büyür, sokaklar susar,
Yeniden başlar o eski yangın;
Zaman insafsız, vakti inkâr...

​Karanlığın soluğu ürkütür adımları,
Kıpırdasam, geceden depremler kopacak.
Yetim kalmış bu şehirde,
Yoksul ruhumu avutmak için
Geceyi uyuturum dizlerimde..