Geri Verin Bana Kirmizi Pabuçlarimi

/// Anne bayramda bana o çok sevdiğim

Kırmızı pabuçları alırmısın yine.///

Yıl bin dokuz yüz yetmiş dokuz

Mevsimlerden yaz.

Bir bayram arifesi

Efil efil esmekteydi küçük kızın yüreği.

Nede olsa bayram da kavuşacaktı ,

O kızrmızı ruğan pabuçlarına

Sevinçten yerinde duramıyor

Kıpır kıpırdı damarlarındaki çocuksu kanı.

Babası bir gururla seslenmişti annesine

// Kızlarım neyi beğenmişse onu al hanım

hiç birşeyde kalmasın tamahtları

Yarın belkide her istediğini alamaz kocaları

Ne göreceklerse benim kapımda görsünler //

Bu sözler çok mutlu etmişti küçük kızı,

Hemen hazırlandı tuttu annesinin elinden,

Gözünde tütüyordu günler önce beğendiği

Kırmızı ruğan pabuçları.

Daha dükkanın kapısına varır varmaz ,

Deli gibi çarpmaya başlamıştı küçücük yüreği.

Nihayet pabuçlar ayağındaydı deniyordu,

Mutlaka alacaktı kızına bu pabuçları annesi

Babası kati tembihlemişti nede olsa annesini.

Bir anda gülen yüzü asıldı küçük kızın

Bu pabuçlar çok pahalı alamam diyordu annesi.

Mağaza çıkışında gözü takılı kalmıştı kırmızı pabuçlara.

Ağlıyordu yaşlar inci tanesi gibi süzülüyordu yanaklarından.

Onlarca mağaza gezdiler ama nafile,

Hala aklı kırmızı pabuçlarındaydı küçük kızın.

En sonunda dayanamadı bastı ulu orta feryadı figan.

// Babam kızlarım ne isterse onu al dedi

Ben istemem bu pabulardan başkasını//

Daha fazla tahammulü kalmayan kadın

Bastı sonunda küçük kıza okkalı bir osmanlı tokadı.

Dayağı yedi ama değmişti doğrusu.

Artık ayaklarındaydı kırmızı ruğan pabuçları.

Koşarak gitti babasına sarıldı sımsıkı buselere boğdu suratını

Gariban adan pabuçların fiatını duyunca derinden bir offf çekti.

Neredeyse maaşının dötte birine eşitti.

Olsun be dedi olsun değer yeter ki kızlarım mutlu olsun.

Gece boyunca ayaklarından hiç çıkmadı küçük kızın pabuçları

Babası çıkart artık kızım yarın bayram,sabah tekrar giyersin desede,

Çıkartamıyordu bir türü ayaklarından çok sevmişti pabuçlarını.

Bir biblo gibi vitrine koydu küçük kız kırmızı pabuçlarını.

Ev halkı uykuya dalmış onun ise hala pabuçlarındaydı aklı.

Dayanamadı aldı kırmızı pabuçlarını koynuna.

Ne olur ALLAH,ım sabah çabuk olsun diye yalvarıyordu.

// Bayram yaklaştı annem ne olur o kırmızı pabuçlardan alırmısın yine bana.

Aradan geçen yıllarda onlarca pabucum oldu ama,

Hiç birisi senin aldığın kırmızı pabuçlar kadar rahat değildi

Ayaklarımı çok sıkıyorlar canım yanıyor anne.

Çok doğru söyemiş babam gördüğüm en güzel gün bizim evimizdeki günlermiş ANNEM //