Gitme

Gitme

Gitme Kal diyecektim ama

Nutku tutuldu dilimin

Gırtlağım da koca bir düğüm

İsyanımı haykırmaya

Yetmedi nefesim

Yetmedi gücüm

Yirmi dokuz harf firarda

Ne noktası var nede virgülü

Anlamsız kaldı tüm kelimeler

Sensiz bu koca şehir dar geliyor artık ruhuma

Boğuluyorum

Boğuluyorum gitme kal

Kal diyecektim ama

Biliyorum

feryât etsem bile ardından

Nafile

Yine de gidecektin yedi dağın ardındaki o meçhul şehre

Tam Gitme kal diyecektim

Diyemedim

Buğulanmıştı gidişine isyanda olan

Umuda hasret göz bebeklerim

Ne biz vuslata erebilmiştik

Nede gidişine şahitlik eden kirpiklerim

Bir sokak kedisi gibi

Baka kaldım ardın sıra

Oysa

İçimde kükremeye hazır bir Aslan

İçim de patlamaya hazır bir volkan var

Duygularım isyanda

Öksüz kalmış çocuklar gibiyim

Bu akşam yetimliğim daha da bir dokundu kanıma

Gitme

Gitme kal demeliydim oysa

Yokluğun

Yokluğun diyorum ağır geliyor artık

Kırk yamalı yorgun yüreğime

Damarlarından kanım çekiliyor

Ciğerlerim sökülüyor gidişinin ardından

Gitme kal

Yada giderken beni de yanına al demeye mecali yok artık.

Hadi

Ömür denen takvimlerimizde günlerimiz bitmeden

Ya dön geriye,

Söndür içim de dem vuran közlerimi

Ya da nasırlı ellerin ile kapat

Sana bakmalara doymayan

Her gidişinin ardından,

Gelişin için yollarda takılı kalan hüzün yüklü gözlerimi....