Gökyüzü Toprak Su

Gökyüzüyüm başım sonum yok

Ne gecem belli ne gündüzüm

Mevsim kış, bulutluyum çokca

Ağlamaya hazırım,gözlerim hep yaşlı

Aksın belki temizlerim çer çöpü

Dozunda yağarsam bereket toprağa

Çoğu felaket,

Yağmurlardan sonra oluşur, gökkuşağı

Bir diğer adı, ebem kuşağı,bir diğeri eleğimsağma

Renkleri sergiler,ilham verir şairlere

Bazen kar bazen buz gönderirim yeryüzüne

Tavanıyım dünyanın, korurum dünyayı

Niyaz edenlerin elleri uzanır sema ya

Bir adım gökyüzü, bir adım sema,bir adım umuttur benim

Evren bizde, biz evrende, bütünüz, bütüne denir, som

Dün gökyüzüydü adım, bu gün toprak

Tohumların ambarı, saklar bahara kadar

Elinde ne varsa

Yok olmaz asla bir defa var olan

Meğerki, ebter olmasın tohum

Her bir hücren tohum sanki

Asırlar, asırlar sonra bile dirilirsin

Hurma ağacı, zeytin ağacı,elma ağacı

Ademden bu yana var

Var olan yok olmaz asla

Sudur bu gün adım,tüm canlıların hammaddesi

Biraz toprak biraz su olsun sana bir varlık

Belki adın balık senin, belki insan

Varlıkta can bulansın

Meğer ki hak dilemiş olsun

Çiğdem dağların süsü,ademden bu yana

Deve çöllerde su deposu sırtında

Hepsi görevini yapmakta

Zikirleridir görevleri

Kuş öter, insan düşünür

Düşünsün bulsun Hakkı diye

Mucit tir insan

Var olan yok olmaz,

Uzaydaki kara delikler, aldıklarını geri verirler

Belki de milyarlarcasını