Gönül Mahlası

Aşk denizi hardır bize,yansak bile yakmayız biz;

Biz bakarız canda öze,kusur varsa görmeyiz biz.

Tüm alemin cümlesi bir,yüreğinde olmasın kır;

Sevgi kalbin direğidir,insan kalbi kıble bize.

Senlik benlik ikiliktir,varlığın hepsi birliktir;

Bu ne büyük bir körlüktür,cümle alem birdir bize.

Bak varlığa kendini gör,bakmaz isen gözlerin kör;

İnce ince sevgiyi ör;bedende ruh şaldır bize.

Adem olduk birden olduk;beden diye kaba dolduk;

Gül dalında diken olduk,gonca güller reyhan bize.

Bedenlerde konuk olduk,dünya döndü biz de solduk;

Zaman geldi çok yorulduk;uçtu gitti derler bize.

Şanı şöhreti bilmeyiz;sevgi b/ağında ilmeğiz;

İlelebet kin gütmeyiz ,insan kini kirdir bize.

Sevgimiz yüceden yüce,akıl ermez yüce güce;

Döngüde dönüyor gece,gece gündüz sırdır bize.

Giydik ihsan hırkasını,aldık gönül mahlasını;

Düşünmeyiz arkasını,gönül eri derler bize.

Söz ola kıymeti ola,gönüllere rahmet dola,

Bir gün verir isek mola,Hak kapısı yârdır bize.

Yeryüzü/12/12/2025

Binkılıç/Uhr:22:04