Gün

Üçyüz atmış yedi gün

Her sabah çıktım şu evden

Çekirdek çerezle döndüm

Üçyüz atmış yedi gün

Her akşam

Masada sabahları kahve

Bazen çay olurdu

Bazen bir kuş konardı pencereye

Ege türküsü dolaşırdı odaları

Babam öldüğünden habersiz

Gülerdi duvarda bir çerçevenin içinde

Balkon da ki fesleğenler bir türlü tutmaz

Kururdu

Sana gelirken annemin pencerenin

Önüne çiçek koyduğu anı alıp gelirdim

Sana gelirken

Bir çocuk görsem yanağından bir makas alırdım

Gülüşünde ki alkol çoktan kanıma karışmış olurdu

Hafif Çakır yürürdüm

Üçyüz atmış yedi gün bilmem kaç saat

Şu sokaktan geçerken şu adama selam verdim

Dükkanların camlarında durup durup

Saçıma bakardım sana gelirken

Tüm şehir ılık bir yaz olurdu

Gülerek yürürdüm sana gelirken