Güneş Denize

raks ediyordu

göçmen kuşun kanadında sonbahar

yeleleri alevden

dudağında buruk tebessüm

gidipte dönememek

esirdi şafağa gün

esaret her yeni doğuş

tarih sayfasında izi kalan

bir takvim yaprağı daha

düştü gözlere

salınıyordu gerdanında

asma bahçesi

kara benler

şarap damıtıyordu

yüzünde bahar

Meriç'e saçtım umutlarımı

ayçiçeğinin göbeğinde

toprağa düştü sevda

çisi çisi yağmurlarla

bereket saç tellerinde

izin istemez aşk

çalar kapıyı aniden

boğulup kelimeler

mimiklere düşer yalın kılıç

gözler olur nokta

yeniden doğuştur istenç

güneş toplayan gözlerde

kar çiçeğinde açan

beyaz mutluluktur

baharla gülen

erteleme zamanı

mevsim dönüyor

arala perdeyi bak

gölge düşüyor güneşe

güneş denize