Hep Bir Aldanış

Yitik bir aşkın ardından başlayan gözyaşlarıyla,

Senaryolar hazırlarız yalnızlığımız adına.

Hayallerimizin bittiği yerde başlayan o boşvermişlik,

Bizi hayatın nihayetine götürür sanki.

Başka kişiliklerde yalnızlığımızı bastırmaya çalışırız.

Ellerimiz yabancı ellere dokunduğunda,

Hep bir soğukluk var olur

Ve o yitik aşkın sıcaklığını ararız...

Bizi avutacak bir şey kalmadığında,

Yüzümüzü çeviririz hayat denen o hikayeye...

Biz aslında biz olmaya çalışırken,

Hep bir oyunun ortasında kalırız,

Ve başkalaştırırız benliğimizi.

Hep bir aldanışa tutsak yaşarız,

Ve hep tutsağında yaşlanırız yalanların.