Her Şeyin Yenisi Dostun Eskisi Makbul

Dün maziye gittim, tam da altmış beş yıl geriye

Buldum eski komşuları, duydum seslerini

Ne sesleri değişmiş, ne de davranışları

Sesler de kimliği kişinin, gözler gibi

Bayramlarda kandillerde,ilk kutlayan olurdu

Ermeni komşular

Telefonda tanır tanımaz, kutladı kandilimi

Onlarla konuşurken, çocuklaştım adeta

Dedim Şükran ablaya, hani hatırlar mısın bilmem?

Kapının zilini çalıp saklanan yaramaz kızı

Hemen de bildi, Sen misin? ......!

Dedi annen ablamdı sanki,

Bin bir kahır, aramadık hiç diye

Ne sesler değişmiş, ne huylar

Sarı çizmeli Mehmet amcadan da aldım haber

Eşi Aslı ile yaşıyorlarmış hala, ömürlerine bereket

Ne anılar paylaştık, birlikte

Ermeni'si, Rum'u, Yahudi'si aynı sokakta

Kırılmadık, incinmedik

Sokaklara kurulurdu, masalar,

Sohbetler edilirdi yaz akşamları, bol kahkahalı

Bilmezdik biz ayrı gayrı, saygılıydı küçükler büyüğüne

Ayrımı yoktu sanki dinlerin

Sene bin dokuz yüz elli beşten, bir kesitti geldi geçti

Neler oldu bize?

Doyumsuz milletlerin kurbanı mı olduk?

Gözlerini, varlıklarına diktiler ülkelerin,

Hırs bürüdü gözlerini, açlıktan ölüyor, güçsüz insanlar